در طی 2 سال اخیر عناوین متعددی در سبک Side-Scrolling معرفی و نقد و بررسی My Friend Pedro وارد بازار شده است. پیشتر شاید کمتر در رابطه با این سبک بازی ها و حتی اسم آن شنیده میشد. اکثر صاحب نظران و کارشناسان عرصه ی بازی های ویدئویی، در رابطه با سبک Side-Scrolling بیشتر در سبک های 2 بعدی مانور میداده اند. چرا که در واقع اصل و اساس بازی های 2 بعدی بیشتر در قالب این سبک پیاده سازی شده اند و ساختار آن نیز به همین صورت چیدمان شده است. همانطور که گفته شد در طی 2 سال اخیر عناوین بسیاری در این سبک ساخته و منتشر شده اند که قالباً بازی های موفقی نیز از آب در آمدند. یکی از پتانسیل های سبک Side-Scrolling چنین میباشد که بازی هایی که در زیر مجموعه ی آن هستند میتوانند در حالت های مختلفی پیاده سازی گردند؛ به گفته ی دیگر این سبک از قالب انعطاف پذیری برخوردار میباشد. به گونه ای که در این سبک شاهد بازی های Action Shooter، Puzzle، Hack and Slash و … هستیم که این سبک بازی ها از جمله پرطرفدار ترین سبک های بازی های ویدئویی میباشند. از جمله بازی هایی که ما در قالب Side-Scrolling در طی چند مدت اخیر به معرفی و یا بررسی کلی آن پرداخته ایم، میتواند گویای انعطاف پذیری این حالت باشد. در این خصوص میتوان به Unravel Two اشاره کرد که یک عنوان فانتزی در قالب Puzzle میباشد و داستان 2 عروسک کاموایی را بیان میکند؛ این بازی از سبک Side-Scrolling برخوردار است. Yooshi’s Crafted World و Yooka-Laylee and the Impossible Lair که هر دوی آنها به صورت انیمیشنی، فانتزی و مخصوص کودکان ساخته شده اند نیز از این سبک استفاده کرده اند. Trine 4: The Nightmare Prince به صورت حماسی افسانه ای ساخته شده و در آن از چاشنی Hack and Slash استفاده شده است و گیم پلی آن به صورت CO-OP نیز قابل اجرا میباشد. همانطور که متوجه شدید، این بازی ها در حالت های مختلف در قالب Side-Scrolling ساخته شده اند. معرفی این چند عنوان شاید برای انعطاف پذیر بودن این سبک قانع کننده بنظر نرسد، و علاقمندان به سری بازی های تیراندازی بگویند که چرا عنوانی با چنین سبکی اخیراً معرفی نشده است ؟ در پاسخ به این سوال باید گفت که در این نوشته قصد بررسی یکی از عناوینی که مدت زمان زیادی از تاریخ انتشار آن نمیگذرد را داریم که در قالب اکشن Shooter ساخته شده و از سبک Side-Scrolling برخوردار میباشد.

My Friend Pedro (دوست من پدرو)، این بازی یکی از عناوین جذاب و پر سروصدایی میباشد که تاریخ انتشار آن به 20 ژوئن 2019 برابر با 30 خرداد 1398 بازمیگردد. این بازی پس از رونمایی از اولین دموی خود توانست توجه کاربران و منابع بسیاری را به خود جلب کند. به گونه ای که تیزر گیم پلی آن به تنهایی تنوانست مخاطبان بسیاری را به سمت خود سرازیر کند. در تیزری که از گیم پلی نقد و بررسی My Friend Pedro این بازی به نمایش در آمد، به گونه ای میشد هیجان و لذت یک بازی Shooting حرفه ای و عالی را در آن احساس کرد. با وجود اینکه My Friend Pedro از اصول معماری یک بازی Shooting به صورت حرفه ای و سازمان یافته استفاده نمیکند، اما توانسته با اضافه کردن چاشنی های مختلفی به گیم پلی بازی و استفاده از یک سری جلوه های خاص از آن یک عنوان هیجان انگیز بسازد.

داستان My Friend Pedro
داستان My Friend Pedro

داستان بازی

این بازی از داستان آنچنانی برخوردار نیست که بتوانیم به توصیف آن بپردازیم؛ همچنین این بازی بیشتر در قالب گیم پلی دنبال میشود و بخشی از گیم پلی آن نیز در نوع خود از ساختار فانتزی برخوردار میباشد. در My Friend Pedro یک شخصیت مرد به عنوان کاراکتر اصلی به ایفای نقش میپردازد که در ابتدای بازی این شخصیت در حالت خواب به سر میبرد، سپس یک موز که پدرو نام دارد با بیدار کردنش او را وارد جریان بازی میکند. این شخصیت به مراتب پیش میرود و در امتداد نقد و بررسی My Friend Pedro ناخواسته در مسیری قرار میگیرد که این موز یعنی همان پدرو خواستار قرار گرفتن در آن بوده است. در این بازی هیچگونه دیالوگی گفته نمیشود، اگر شخصیت های حاضر در بازی سخنوری میکنند در قالب صدای عجیبی در گوش شخصیت اصلی تداعی میشود که حتی یک واژه ی آن هم مشخص نیست. اما خوشبختانه نوشته هایی در قالب گفته های شخصیت های موجود در بازی وجود دارد که در نوع خود بیانگر داستان ساده ای میباشند که در بازی جریان دارد. بخاطر وجود صدای عجیبی که جدای از صدای شخصیت ها برای کاراکتر اصلی تداعی میشود، کمتر پیش می آید که بازیکن گوش سپردن به این صدای عجیب را به جان بخرد و پیگیر داستان بازی باشد. به صورت کلی شخصیت اصلی در My Friend Pedro از ابتدا تا انتهای بازی مبهم است، چرا که این شخصیت نقاب خاصی بر چهره ی خویش دارد که به کسی اجازه ی تشخیص صورت آن را نمیدهد. این شخصیت از پوششی خیابانی برخوردار است و در نوع خود یک قاتل حرفه ای سرسختی میباشد که از حرکات پارکورینگ به صورت قابل توجهی بهره میبرد. این شخصیت قادر است در آن واحد هنر پارکور و تیر اندازی را به شکل چشم گیری ادغام کرده و دشمنانش را از سر راه بردارد. در جریان بازی بخشی وجود دارد که به دنیای پدرو معروف است، در این بخش شخصیت اصلی وارد دنیای کاملاً فانتزی میشود که ساختار آن به صورت کلی با دنیای واقعی فرق دارد. در واقع این بخش جزئی از توهمات شخصیت اصلی محسوب میشود. توهماتی که از آن صحبت شد باز هم در بازی اتفاق میوفتد، در بخش پایانی بازی که شخصیت اصلی آخرین Boss را از سر راه برمیدارد، پدرو وارد مغز او شده و او را دچار توهمات عجیبی میکند. شخصیت اصلی در این توهمات خود، موز را که خود تبدیل به یک Boss سرسخت شده است را از بین میبرد و برای همیشه از شر صدا های عجیب و توهمات آن خلاص میشود. پس از رهایی یافتن شخصیت اصلی، هم از شر دشمنان و هم از شر موز، او ماسک خود را که از ابتدای بازی تا آخرین صحنه بر چهره ی خود داشت، پشت به دوربین آن را باز میکند و وقتی برمیگردد هیچ چهره ای از او جز استیکر لبخند 🙂 دیده نمیشود. یعنی فقط 2 چشم و یک خط لبخند. مطمئناً در این بخش همه ی کسانی که امیدوار بودند شخصیت اصلی نقاب خود را بردارد اساساً رکب بدی خورده اند.

گیم پلی My Friend Pedro
گیم پلی My Friend Pedro

گیم پلی بازی

همانطور که در مقدمه ی این نوشته گفته شد، My Friend Pedro در سبک اکشن Shooting ساخته شده و به صورت Side-Scrolling پیاده سازی شده است. این بازی میتواند لذت تجربه ی تیر اندازی حرفه ای را در کنار چاشنی تصویر آهسته برای بازیکن رقم بزند. علاقمندان به سری بازی های Shooting میتوانند لذت قابل توجهی از گیم پلی این بازی را تجربه بنمایند. این بازی بیشتر از اینکه بتواند در قالب یک بازی Shooting حرفه ای که توجه بازیکن را بر روی اهداف متمرکز کند، در واقع از صحنه ها و جلوه های اکشنی برخوردار میباشد که بیشتر جنبه ی هیجانی دارد. همانطور که طی مطالب گذشته در رابطه با این بازی گفته شد، My Friend Pedro در خصوص سبک تصویر برداری که از آن استفاده کرده، امکان نشانه گیری دقیقی که بازیکن در سبک های 3 بعدی انجام میدهد در این بازی وجود ندارد. نحوه ی تیراندازی در این بازی به صورت خطی انجام میشود (مشابه بازی های 2 بعدی)، به گونه ای که اگر هر چند تعداد از دشمنان نقد و بررسی My Friend Pedro پشت سر یکدیگر قرار گیرند و شخصیت اصلی از رو به رو به آنها حمله کند، تا اولین دشمن که در ابتدای صف قرار دارد کشته نشود، امکان کشتن شخصیت دوم کمی سخت میشود، با وجود آنکه این چند نفر به صورت همزمان در حال تیراندازی به شخصیت اصلی هستند. در این خصوص، بازی نحوه ی ورود شخصیت اصلی را به چنین موقعیت هایی از بخش های مختلفی در نظر گرفته است؛ به عنوان مثال در اینطور مواقع شخصیت اصلی از بالا وارد میشود و در چنین حالتی کنترل بهتری نسبت به نابود کردن دشمنان خود دارد و البته آسیب پذیرتر نیز هست. البته لازم به ذکر است که این قضیه همیشه تکرار نمیشود و در خیلی از مواقع دیده شده است که بازیکن باید از رو به رو وارد شود و به ترتیب دشمنانش را از بین ببرد که دقیقاً همان حالتی که راجب آن صحبت کردیم اتفاق میوفتد. البته باز هم لازم به ذکر است که بعضاً پریدن میتواند در اینطور موارد کارساز باشد. همانطور که پیشتر گفته شد، شخصیت اصلی بازی یک پارکور باز حرفه ای میباشد که از آن حرکات بسیار جذاب و در عین حال خطرناکی در جریان بازی دیده میشود. حرکات پارکورینگی که برای شخصیت اصلی وجود دارد، شامل پرش های بلندی میباشد که در صورتی که از جایگاه بلندی صورت بگیرد، موجب انجام حرکت آکروباتیک این شخصیت میگردد. همچنین امکان پرش دیوار به دیوار و در کنار آن از قسمت های طناب بازی نیز بهره مند میباشد. در بازی My Friend Pedro برای 2 نوع اسلحه امکان آن وجود دارد که بازیکن بتواند آنها را به صورت مجزا در 2 دست خود بگیرد. در چنین حالتی بازیکن قادر است هدف یک اسلحه را به یک نقطه و هدف اسلحه دیگر را به نقطه ی دیگری متمرکز نماید. این قابلیت یکی از امکانات بسیار مهم بازی میباشد که بسیار به جنبه ی هیجانی آن می افزاید، خصوصاً وقتی که با تصویر آهسته و حرکات آکروباتیک پارکورینگ همراه میشود. این بازی از نظر تیراندازی به شکل با کیفیتی طراحی شده و به صورت کلی عنوانی میباشد که در آن تیراندازی بسیار صورت میگیرد و به گفته ی دیگر آتش بازی در آن بسیار دیده میشود.  در گیم پلی این بازی پدرو به عنوان همراه شخصیت اصلی، گاهاً توضیحاتی را در خصوص مراحل و چالش های پیش رو به بازیکن میدهد. همچنین در بعضی مواقع در گیم پلی My Friend Pedro پیش می آید که بازیکن در یک قسمت دچار مشکل میشود و نمیتواند پیشتر برود، در اینطور مواقع Pedro پس از شکست بازیکن توضیحاتی به منظور عبور از چالش پیش رو به بازیکن میدهد. این بازی مراحل متعددی را در بخش های مختلفی ایجاد کرده است. به صورت کلی مراحل به 6 بخش مختلف تقسیم میشوند که هر بخش شامل دشمنان، محیط، چالش ها و در پایان آن Boss های مختلفی میباشد. در رابطه با چالش هایی که در مورد آن گفته شد، هر بخش شامل چالش های خاص خود میباشد که بعضی از آنها مفید و بعضی از آنها واقعاً مشکل ساز هستند. این چالش ها در مراحل ابتدایی بازی کاملاً ساده و مفید هستند و بازیکن هر چه بیشتر به مراحل پایانی نزدیک میشود این چالش ها سخت تر و به مراتب حتی کشنده تر میشوند. به گونه ای که در بخش پایانی بازی (پیش از مرحله ی آخر) مراحلی وجود دارد که چالش های آن خیلی بیشتر از دشمنانش تمرکز بازیکن را به خود جلب میکند. در بخش های ابتدایی بازی چالشی وجود دارد که یک قطعه ی فلزی در بخشی از محیط بازی آویزان است، بازیکن وقتی به آن شلیک کند عمل انعکاس صورت میگیرد و تیر شلیک شده تغییر حالت داده و به دشمن برخورد میکند. چالش دیگری که میتوان از آن مثال زد، نوار الکتریکی میباشد که بازیکن باید ابتدا آن را خنثی کرده و سپس از آن عبور کند و اگر دیر بجنبد این نوار الکتریکی کسری از ثانیه شخصیت اصلی را نابود میکند. همانطور که متوجه شدید، چالش اول مفید واقع شده و چالش بعدی که در قسمت های پایانی بازی وجود دارد واقعاً خطرناک هستند. غیر از مرحله ی آخر و بخش دنیای پدرو،  مابقی بخش ها از بین 8 تا 10 مرحله برخوردار هستند. مرحله ی آخر که پایان بازی محسوب میشود از یک مرحله و بخش دنیای پدرو از 4 مرحله بهره مند میباشد. در بخش دنیای پدرو، شخصیت اصلی بازی دچار یک سری توهمات میشود و در واقع این 4 مرحله را درتوهمات خود سپری میکند. همانطور که پیشتر گفته شد، این بخش نیز با سایر بخش ها متمایز بوده و از طبیعت، دشمنان و به صورت کلی ساختار متفاوتی برخوردار میباشد. محیط این بخش نسبت به سایر بخش ها به شکلی کاملاً فانتزی ساخته شده و از چالش های متفاوتی نیز برخوردار میباشد. اگر دقت کرده باشید، تاکنون اشاره هایی به امکان تصویر آهسته در بازی شده است. به جرات میتوان گفت که تصویر آهسته در My Friend Pedro، پس از میزان سلامتی مهمترین قابلیت این بازی محسوب میشود. بازیکن قادر است به واسطه ی این قابلیت خیلی آسوده تر دشمنان خود را از پای در آورد. وقتی که قرار است چند دشمن مختلف را از پای در آورید، استفاده از انواع سلاح هایی که میتواند با 2 دست بر روی آنها کنترل داشت و استفاده از تصویر آهسته میتواند کمک بسیار شایانی به بازیکن بکند. در این بازی، یکی از خصوصیات بسیار خوبی که برای بازیکن در اختیار گذاشته شده، برای وقتی میباشد که میزان سلامتی شخصیت اصلی به پایان رسیده است. در چنین موقعیت نقد و بررسی My Friend Pedro هایی شخصیت اصلی قادر است به واسطه ی چرخشی که انجام میدهد تیر های دشمن را جا بگذارد تا به او اصابت نکند. این قضیه در هر موقعیتی پاسخگو میباشد و بازیکن قادر است که از آن استفاده نماید. یکی از خصوصیات بسیار خوبی که گیم پلی My Friend Pedro از آن برخوردار میباشد تنوع در ساختار کلی بازی میباشد. در قسمت هایی از بازی، بازیکن امکان جنگیدن در حال موتور سواری، سقوط آزاد از بالای ساختمانی بلند و … را تجربه میکند.

سلاح ها

در ابتدای بازی، شخصیت اصلی از یک اسلحه ی کلت استفاده میکند که میزان تیر آن به صورت بی نهایت میباشد (کلت تنها سلاحی است که میزان تیر آن بی نهایت است). در امتداد، هرچه بازیکن بیشتر به پایان بازی نزدیک شود سلاح های مختلف دیگری را دریافت میکند که به ترتیب میتوان به Uzi (که شخصیت اصلی میتوان از آن همانند کلت به صورت دو دستی استفاده کند)، Shotgun، M4، Sniper Rifle اشاره کرد. شاید برایتان جای سوال باشد که در این سبک بازی ها Sniper Rifle چگونه میتواند کار کند ؟؟ این بازی از زاویه ی دید خاصی استفاده میکند که تا بخش محدودی از موقعیت مکانی را به نمایش میکشد، در صورت استفاده از Sniper Rifle بازیکن میتواند به برد بیشتری از محیط بازی دید داشته باشد و به دشمنانی که نسبتاً دور هستند نیز شلیک کند. خوشبختانه شبیه سازی ساختاری که در نحوه ی شلیک سلاح ها وجود دارد به شکلی با کیفیت پیاده سازی شده است و از سوی دیگر از صداگذاری بهینه ای در نحوه ی شلیک استفاده شده است. یکی از قابلیت های خوب دیگری که برای اسلحه M4 وجود دارد، برخورداری از نارنجک انداز میباشد که خسارت قابل توجهی را به دشمن وارد میکند. در پایان لازم به ذکر است که شخصیت اصلی در این بازی حرکت فیزیکی به منظور ظربه وارد کردن به دشمن نیز استفاده میکند.

نمونه ای از چالش های My Friend Pedro
نمونه ای از چالش های My Friend Pedro

پدرو و شخصیت اصلی

همانطور که گفته شد، در این بازی یک موز در نقش پدرو به ایفای نقش میپردازد که در ابتدای بازی شخصیت اصلی را پیدا میکند و او را در راستای رسیدن به اهداف خودش همراهی میکند. این شخصیت که از ابتدا تا پایان بازی هیچگونه حرفی از او شنیده نمیشود، ماسکی بر چهره ی خود دارد که همچنین چهره ای از او دیده نمیشود. پدرو در واقع همراهی میباشد که در خصوص پشت سر گذاشتن راحتتر مراحل و چالش ها به شخصیت اصلی مشاوره میدهد. این کاراکتر موزی در بعضی مواقع شخصیت اصلی را دچار توهم میکند و او را وارد دنیای دیگری میکند که در ابتدا تا انتهای بازی حتی یک بخش را به صورت اختصاصی به این توهمات اختصاص داده اند. به بیان دیگر میتوان گفت که شخصیت اصلی تماماً تحت اختیار پدرو میباشد. یکی از خصوصیات مثبت این بازی استفاده از موسیقی متنی میباشد که در خصوص گیم پلی بازی طراحی شده است. در بسیاری از مراحل این موسیقی متن کاملاً با خلق و خو و روحیات آن مرحله سازگار نقد و بررسی My Friend Pedro است و حس بسیار مثبتی را به بازیکن منتقل مینماید. از شخصیت اصلی همانطور که چیزی شنیده نمیشود، دیالوگی نیز در قالب متن وجود ندارد. در مجاورت آن پدرو به عنوان شخصیت مکمل، به اندازه هر دوی آنها حرف میزند، آن هم حرف هایی که نمیتوان چیزی از صدای آن متوجه شد و محتوا به صورت کامل در متن خلاصه میشود. یکی دیگر از خصوصیاتی که در رابطه با شخصیت اصلی وجود دارد، چنین میباشد که هیچگونه اسمی از آن شنیده و یا دیده نمیشود.

سخن پایانی

My Friend Pedro در قالب یک بازی اکشن Shooter حرفه ای که به صورت Side-Scrolling ساخته شده است، در نوع خود یک بازی هیجان انگیز و تجربه برانگیز محسوب میشود. اما این بازی مثل سایر بازی ها از یک سری معایب نیز برخوردار میباشد. به عنوان مثال، همانطور که در قسمت گیم پلی بازی گفته شد، بازیکن قادر نیست چند هدف مختلف را مورد شلیک قرار دهد، البته اهدافی که پشت سر هم قرار دارند، متاسفانه یکی از مهمترین معایب این بازی چنین میباشد که حتی وقتی دشمن اول کشته میشود، تیر به جنازه ی آن برخورد میکند و اجازه نمیدهد که این گلوله ی شلیک شده به دشمن دوم یا همانی که پشت سر آن قرار دارد برخورد کند. این موضوع با تغییر زاویه کمی قابل حل است ولی در بعضی مواقع این زاویه نیز بسته میباشد. همانطور که در ابتدای نوشته گفته شد، بازیکن قادر است در زمانی که از سلاح های 2 تایی استفاده میکند، یک هدف را در یک نقطه و هدف دیگر را در نقطه ی دیگری مورد شلیک قرار دهد. در بعضی مواقع دیده میشود که این عملکرد باید سریع صورت بگیرد، خوشبختانه My Friend Pedro این امکان را ایجاد کرده که وقتی نشانه گر یک هدف را در نزدیکی دشمن میبرید، خود به صورت خودکار بر روی هدف متمرکز شود، اما اگر برد این نشانه گیری هدف کمی نقد و بررسی My Friend Pedro بیشتر میشد که بازیکن میتوانست با فاصله بیشتری هدف را بر روی خود دشمن قفل کند خیلی بهتر بود. همانطور که گفته شد، در قسمت هایی از این بازی تفاوتی در ساختار گیم پلی ایجاد میشود که میتوان به قسمت موتور سواری، سقوط آزاد ازساختمان و … اشاره کرد. اگر این بازی میتوانست در این خصوص از قسمت های مختلف دیگری هم استفاده کند، My Friend Pedro از تنوع بیشتری برخوردار میشد. در گیم پلی این بازی بعضاً چالش هایی وجود دارد که عبور از آنها بسیار سخت و دشوار و گاهاً غیر ممکن جلوه میکند. اگر این چالش ها که گاهاً در بازیکن احساس نا امیدی ایجاد میکنند درجه ی سختی آنها کمتر و تعداد آنها بیشتر بود با بازخورد مناسب تری از سوی بازیکن مواجه میشد. این بازی توسط شرکت Dead Toast ساخته شده و به واسطه ی شرکت Devolver Digital عرضه گردیده است. My Friend Pedro فقط برای پلتفرم های Nintendo و PC استاندارد سازی شده و علاقمندان میتوانند در صورت خرید از طریق لینک های درج شده فوق اقدام نمایند.

منتشر شده توسط سهیل جهانشاهی

سهیل جهانشاهی هستم، کارشناس رشته کامپیوتر نرم افزار، طراح و برنامه نویس تحت وب و تحلیلگر بازی های ویدئویی فعالیت های جانبی: مطالعه و ترجمه کتب نادر

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *